Людзi з зямлi

Людзi з зямлi

 

Спраўдныя людзі нарадзiлiся каля зямлi. Яны з малаком мацi атрымалi смак цяжкай працы i пяска. Iх нiхто не прымушае гадавацца там, дзе яны адчуваюць свае каранi, - да гэтага прымусiць нельга. Людзi з зямлi нарадзiлiся і памруць  каля яе таму, што сiла крывi  не дазволiць iм прачынацца пазней за сонца, ганяць атрутнае для iх паветра гарадоў, будаваць замест хаты чатыры сцяны, набываць бульбу ў краме… Жыццё не бывае падарункам, яно – гаспадарка. Гадуй скацiну, дзiця, поле. Гадуй ад сонца да сонца. Гадуй з ветрам, дажджом i cнегам. Гадуй на свята i кожны дзень.

Маленькая вёска на лiтоўскай мяжы, пяць хат, астатнiя пакiнуты. Такiх вёсак на Беларусi шмат, гэтая - адна з iх. Я бяру машыну, свае немаўля i старэйшую дачку -  хачу, каб яны з малога ведалi, што яшчэ ёсць сапраўдныя, моцныя людзi на іх радзіме. Iрынка - дачка Юзiка i Ўлады – прыедзе з дзецьмі з горада да старых бацькоў, сталая дзяўчына, адкуль  ў яе столькi моцнага духу?...Яна будзе працаваць увесь дзень, бо хворая мацi, а скацiна папросiць у свой час.  Нiхто з Ірынкіных бацькоў не патрабуе iншага жыцця, нiхто не скардзiцца на цяжкі лёс, толькi ўспамiн, што моладзь страцiла сапраўдныя сілы, якiя даруе зямля.

Памiрае беларуская вёска, бо памiраюць людзi з зямлi. Iх дзецi з’язжаюць у гарады, там зямля не стогне з ранiцы ад смагi, там рукi белага колеру i ад цяжкай працы застаюцца  дзiцячыя успамiны – калi вакацыi, мы вернiмся на могiлкi, зазiрнем у старую хату, надзенем бацькаву кашулю i пойдзем крыху папрацаваць, бо бацькi уcё ж такi былi тыя сапраўдныя людзi – людзi з зямлi…

Беларуская вёска, сапраўдныя людзі, мясцовыя жыхары, тутэйшыя, людзі на балоце, Ірынка, дзеці, бацькі, зямля, цяжкая праца, Віцебская вобласць, Беларусь, маленькія гісторыі, Валодзькі, Пастаўскі район, мая краіна, гарады, фота эссе

003 Беларуская вёска, сапраўдныя людзі, мясцовыя жыхары, тутэйшыя, людзі на балоце, Ірынка, дзеці, бацькі, зямля, цяжкая праца, Віцебская вобласць, Беларусь, маленькія гісторыі, Валодзькі, Пастаўскі район, мая краіна, гарады, фота эссе Беларуская вёска, сапраўдныя людзі, мясцовыя жыхары, тутэйшыя, людзі на балоце, Ірынка, дзеці, бацькі, зямля, цяжкая праца, Віцебская вобласць, Беларусь, маленькія гісторыі, Валодзькі, Пастаўскі район, мая краіна, гарады, фота эссе Беларуская вёска, сапраўдныя людзі, мясцовыя жыхары, тутэйшыя, людзі на балоце, Ірынка, дзеці, бацькі, зямля, цяжкая праца, Віцебская вобласць, Беларусь, маленькія гісторыі, Валодзькі, Пастаўскі район, мая краіна, гарады, фота эссе Беларуская вёска, сапраўдныя людзі, мясцовыя жыхары, тутэйшыя, людзі на балоце, Ірынка, дзеці, бацькі, зямля, цяжкая праца, Віцебская вобласць, Беларусь, маленькія гісторыі, Валодзькі, Пастаўскі район, мая краіна, гарады, фота эссе, мяжа Беларуская вёска, сапраўдныя людзі, мясцовыя жыхары, тутэйшыя, людзі на балоце, Ірынка, дзеці, бацькі, зямля, цяжкая праца, Віцебская вобласць, Беларусь, маленькія гісторыі, Валодзькі, Пастаўскі район, мая краіна, гарады, фота эссе 009

010

011 012 013 014

Беларуская вёска, сапраўдныя людзі, мясцовыя жыхары, тутэйшыя, людзі на балоце, Ірынка, дзеці, бацькі, зямля, цяжкая праца, Віцебская вобласць, Беларусь, маленькія гісторыі, Валодзькі, Пастаўскі район, мая краіна, гарады, фота эссе

на фота в. Валодзькі, Пастаўскі р-н, 2011-2012 гг.

фота і тэкст Зарына Бабко